Dec 18 2011

De cirkel is rond, koe op het strand (?)..

Published by under Geen categorie

De cirkel is rond, koe op het strand (?)..

Waar we aan het begin van onze reis in Hong Kong een koe op het strand aantroffen, passeerde een koe ons terwijl we de ondergaande zon bekeken op Koh Lanta, Thailand. Dit (natuurlijk) onder het genot van een cocktail. Nog een paar dagen te gaan, voordat we de 22e terug vliegen naar het koude kikkerlandje..

De laatste weken hebben we doorgebracht in zuidoost Azië. De vlucht vanuit Christchurch ging via 9uur wachten in Sydney naar Singapore: een metropool. Het central business district is gebouwd rondom Marina Bay. In het oog springt een gebouw van 3 luxe flats met er bovenop een soort boot. Dit is het duurste resort ter wereld (5miljard dollar), uit de grond gestampt in 2 jaar en heeft 2500 slaapkamers. Daar hebben wij dus niét geslapen.. Uit het hele centrale gedeelte van de stad blijkt rijkdom, structuur en ambitie. Alle grote multinationals zijn gevestigd in Singapore. De kerst komt eraan dus bij alle winkelketens is het megadruk. Op straat lopen mensen schouder aan schouder, niet zoals het liedje van Guus Meeuwis, maar meer zwetend en schurend. Heerlijk.. Toch kent Singapore ook andere straatbeelden. Zo liepen we de volgende dag o.a. door Little India, Chinatown en Arab town waar ontelbaar veel kraampjes van alles aan de straat aanbieden. Bijzonder hoe deze mensen het hoofd boven water houden. Singapore is een ‘melting’ pot van culturen en religie, waar wij in elk geval van onder de indruk waren. 

Sinterklaas avond vierden we bij de starbucks met een goede bak koffie en een chocolade taartje. Heel toevallig hadden we elkaar getrokken met lootjes en zo ontbraken gedichtjes niet. Later zouden we de nachtbus naar Kuala Lumpur nemen en om daar te komen dachten we ‘even’ een taxi aan te houden. Maar om 11 uur ‘s avonds (maandagavond) is het in Singapore niet rustig! Alle taxi’s waren vol en na 15 min proberen zijn we toch maar met het openbaar vervoer richting busstation gegaan. Gelukkig werkte dat ook prima. De busrit en de grensovergang naar Maleisië ging soepel, zo soepel zelfs dat we om 5 uur ‘s nachts midden in de KL stonden, niet wetend waar we waren of wat te doen.. En belaagd werden door tientallen taxi chauffeurs die ons natuurlijk voor zoveel mogelijk geld mee wilden nemen! Niet echt heel plezant. Gelukkig konden we een hotel binnen glippen en kregen we van de receptie een kaartje van KL zodat we in elk geval wisten waar we waren.

Na een paar uurtjes slaap in ons hostel waren we weer opgeladen om Kuala Lumpur te ontdekken. KL is een ramp voor voetgangers, dat merkten we al vrij snel. Straten vol met toeterende auto’s tekenen het straatbeeld. Om snel van A naar B te komen kan je dus maar beter gebruik maken van de monorail of ‘the underground’. KL is een stad waar de verschillen tussen arm en rijk erg groot zijn, zo waan je je tussen de Petronas towers (>450m) met luxe winkelcentra’s en zo loop je weer in de chaos en afval in Chinatown. De stad maakt indruk! Woensdags hadden we een city tour geboekt waarin we 7 hoogtepunten van KL zouden bezoeken. Van tempel tot moskee, van paleis (ondanks armoede bouwde de sultan z’n eigen paleisje recentelijk voor 200€ miljoen) tot Batu Cave. De Batu Cave is een hindoeïstische tempel gebouwd bovenin een grot. 272 Traptreden brengen je (via veel brutale aapjes) naar boven waar de tempel zich bevind. De plek zelf was niet heel spectaculair maar met het uitzicht en de apen een bijzondere plek. De dag werd afgesloten met een dikke onweersbui om de drukkende warmte een beetje te verdrijven. 

De volgende ochtend verruilden we de chaos van KL voor de theeplantages op de Cameron Highlands. Natuurlijk arriveerden we niet voordat de buschauffeur ons langs een paar prutstentjes stuurde (gebaseerd op commissie). Ondanks dat Cameron Highlands bekent staat om haar thee, is het niet meer zo pittoresk als dat wij vermoedde. Veel toeristen hebben dit gebied gevonden en de locale bevolking speelt hier handig op in door grote hotels te bouwen. Voor de volgende ochtend reserveerden we plekken in een veel te krappe Jeep (Hans was de enige mét beenruimte, want hij zat voorin), die ons langs de theeplantages, naar het oudste regenwoud ter wereld bracht. Een zeer bekwame Maleisische gids vertelde over de thee en de speciale plantjes in het woud. De plantages (250hectare thee op een geplooide hoogvlakte) zijn schitterend. De thee wordt om de 3 weken geplukt (tegenwoordig gemaaid) door mensen uit Bangladesh en de Philipijnen. Ze verdienen 40 Riggit (10€) per dag en plukken ongeveer 250kg. Maleisiërs willen zelf dit werk al niet meer doen.. Vervolgens betaalden wij in het theehuis een euro voor een kopje thee. Lekker rechtvaardig dus.. Mossy forrest is een regenwoud wat erg nat en mossig is (voor meer informatie, raadpleeg onze gids). Later die dag namen we nog een kijkje in een vlindertuin met ook veel andere beesten. Hans stond nog met zijn voet op een ontsnapte mestkever en Minke hield erg veel afstand van de spinnen. ‘S avonds met 2 andere Nederlanders voor 12 euro totaal bij een Indiër gegeten (cheap), lekker en bovenal erg gezellig.

De volgende dag namen we de bus naar Penang een eiland aan de westkust van Maleisië. Onderweg zagen we eens te meer hoe de mens lekker de natuur aan het verpesten is. Een aantal – met vuilnis overspoelde – riviertjes. De mentaliteit van veel locals is dat wanneer ze afval dumpen, zij een probleem minder hebben. Ook al belasten ze er op lange termijn andere mensen en zichzelf mee. 
Na een kapotte airco en een lange busrit kwamen we aan in een druk stadje op Penang (Georgetown) met veel moskees en tempels. Meer dan een tussenstop was het voor ons niet. De volgende dag pakten we de (snel)boot naar Langkawi.

Waar je in Nederland van een ferry verwacht lekker op het dek uit te kunnen waaien, is dat in Maleisië wel andere koek. De Ferry was meer een bus waar je vaste plek hebt en een piep klein raampje, waardoor je nog net de horizon kon zien in geval van zee ziekte… Na ongeveer 3 uur kwamen we aan op Langkawi. Vanwege een evenement op het eiland was alle accommodatie ongeveer volgeboekt en moesten we na 1 nacht verkassen. Achteraf helemaal niet erg want ons tweede hostel stond ongeveer aan het strand en was 3x zo goedkoop (5euro) dan ons eerste stekkie. Op Langkawi hebben we de eerste middag gelijk een scooter gehuurd om’t eiland te verkennen. Minke achterop… Wel zo veilig in het verkeer in Maleisië. We zagen apen, prachtige stranden en een goede onweersbui deed ons nog even schuilen. De volgende dag gingen we eiland hoppen met een longtail bootje. Volgens ons was de motor opgevoerd want we schoten over het water. De bergen/rotsen die uit het blauw/groene water schieten zijn prachtig. Bij een meertje kon je vervolgens zwemmen maar de grote vieze vissen met snorharen die dan op je af komen maakte het niet erg aantrekkelijk. Op het pad hierheen werden we wederom geconfronteerd met hoe slordig de mens soms kan zijn. De apen waren hier werkelijk vermenselijkt- ze drinken de frisdrank uit de weggegooide frisdrankflesjes en als er interessante tassen voorbij komen nemen ze daar ook graag een kijkje in. Grappig maar vooral treurig om te zien. Hierna voerden we nog naar een plaats waar ze sea eagles voeren en langs een prachtig strandje waar we nog even een duik konden nemen. Het waren dus heerlijke dagen op Langkawi met vers fruit (ananas of watermeloen) als lunch en veel zon… Genieten! 

Vanuit Langkawi vertrokken we verder noordelijk, richting Krabi (Thailand). Vanuit dit kustplaatsje kun je in Thailand naar alle mooie eilandjes die de westkust te bieden heeft. Wij kozen niet voor het overvolle Koh Phi Phi, maar voor Koh Lanta. Een door toeristen minder ontdekt eiland, wat als groot voordeel met zich meebrengt dat het nog écht goedkoop is (2€ een maaltijd). Daarnaast is het voor ons heel bijzonder om in December op het strand te kunnen liggen, dit moesten we dan ook aan de lijve ondervinden.. Toch kunnen wij niet heel lang stilliggen, dus de eerste dag wederom een scooter gehuurd om lekker op het eiland te scheuren. Aan de west kant van Koh Lanta heb je prachtige stranden en veel groen. Met 30 graden is uitwaaien op de scooter natuurlijk geen overbodige luxe.. Daarnaast is driemaal daags uit eten wel erg wennen, maar ook hier hebben we onze draai in kunnen vinden :p.
Op ons scootertje kwamen we in Old Lanta Village, een mooi dorpje gebouwd op palen. Op de weg terug werden we nog bijna aangevallen door een brutale aap en mochten we nog een olifant voeren (die ‘in dienst is’ bij een tour agency). Ook boekten we nog een tocht met een ‘longtail’ boot naar 4 eilanden rondom Lanta. We werden opgehaald door een Jeep en mochten in de open achterbak plaatsnemen. 2 Anderen moesten ervoor zorgen dat een compressor niet ging schuiven.. Zoiets zul je in Nederland niet snel tegenkomen. Toen we bij het strand aankwamen zagen we een bootje van zo’n 6m lang waar 21 toeristen op mochten klimmen. Niet echt een solide combinatie volgens ons. Daarnaast waren de golven op de Andaman zee dusdanig hoog, dat het soms leek dat het bootje nooit de eilandjes kon halen. De een na de ander werd zeeziek door de schommelingen. Nadat een aantal achterstevoren hadden gegeten zat de sfeer er ‘goed’ in.. Na een intense overtocht mochten we lekker snorkelen in het warme water. Het koraal was mooi, veel kleine visjes en zee-egels. Een paar uur later kwamen we bij Koh Mook. Hier is een zeer speciaal strand, enkel te bereiken door, door een 80m lange grot te zwemmen! Het strand is volledig geïsoleerd van de buitenwereld. De lange grot was helemaal donker doordat er een bocht in de tunnel zit. Eenmaal op het strand, zagen we hoge rotswanden aan alle zijdes. Heel bijzonder. Vervolgens passeerden we met ons fragiele bootje nog een stijle rots met honderden vleermuizen en lunchten we op een mooi goud-geel zandstrand.. Thaise curry hmm. Op zee zag het donkerblauw en dreigend, terwijl op het strand de zon scheen. De terugtocht naar Lanta was heel intens, de golven waren nog een slag hoger en onze gemoedstoestand was tot een kritiek minimum gedaald. Echt veilig voelde we ons namelijk niet. We waren echt opgelucht toen we weer op het strand stonden. De zonsondergang zagen we met een cocktail op het strand. Bijkomen.. Ook de andere Mojito’s later die avond smaakten heerlijk. 

Vandaag hebben we niks gedaan..lees:  ontbijten, beach volleybal, boekje lezen, zwemmen, lunchen, Thaise massage (soms best pijnlijk, en door oortrekken is Hans nu half doof), bier drinken etc.. Living to the fullest! Morgen gaan we op naar Bangkok, de eindbestemming van onze 4 maand durende reis. En hoe het daar was.. Dat mogen jullie in’t ‘echt’ aan ons vragen. 

We hebben de tijd van ons leven gehad, maar vinden het ook weer heel fijn om straks weer thuis te zijn.

TOT SNEL!!

Liefs Hans en Minke

37 responses so far

Dec 07 2011

Foto’s – Zuidelijkste van het Zuidelijke

Published by under Geen categorie

He allemaal,

 

Voor je het weet zijn we er weer, maar hier de foto’s van de laatste 2/3 weken Nieuw Zeeland… Zie onderstaande link:

http://www.mijnalbum.nl/Album=GH74SKDC

Inmiddels hebben we Singapore ingeruild voor Kuala Lumpur en vertrekken we morgen uit de chaos naar ‘The Cameron Highlands’ (dus daar wordt onze thee gemaakt?!)

 

See you later

Mijn locatie .

2 responses so far

Dec 04 2011

Het zuidelijkste van het zuidelijke…

Published by under Geen categorie

Lieve allemaal,

Hier weer even een berichtje van ver weg. Inmiddels zijn we iets ‘dichterbij’ namelijk Singapore. In Maleisië en Thailand zullen we de laatste 2,5 week verblijven waar we hopelijk gaan genieten van de (hoge) temperaturen, cultuurverschillen, stranden etc. Maar nu eerst even terug naar Nieuw Zeeland, Franz Josef, waar we geëindigd zijn met ons laatste verhaal. 

Na de Gletsjer hike relaxte we de volgende dag in the hot pools, een zwembaden complex, voor de ultieme ontspanning. Ook al hadden we geen spierpijn, lekker was het wel. De volgende ochtend zouden we vroeg vertrekken naar Wanaka, een klein plaatsje omringd door bergen en water. Kwart over 7 ‘s morgens stonden we bepakt en al in de regen te wachten op de bus. Toen we wilde instappen ging dat mooi niet door omdat we niet ‘op de lijst’ stonden terwijl we wel een reservering hadden en liet de chauffeur (incl. ochtendhumeur) ons buiten staan in de regen. Gelukkig waren er uiteindelijk 2 plaatsjes vrij en konden we toch mee. Van de rit naar Wanaka, via de Haast pas, hebben we weinig gezien door de harde regen. Ook de volgende dag in Wanaka hoosde het nog. Vanaf ons hostel hadden we trouwens wel een fantastisch  uitzicht over het meer en met sneeuw bedekte bergen erachter. Hier kwamen we achter nadat het gestopt was met regenen.. In Wanaka bezochten we met de Kiwi bus nog Puzzle World, kamers met allerlei beeld illusies en een groot doolhof. Ook klommen we zelf nog naar Mt Iron (een kleine berg van 600m) waar vandaan je een prachtig uitzicht had. 

De volgende stop na Wanaka was Queenstown. Voor vele (Engelsen) een walhalla door alle adventure stuff en uitgaansleven. De eerste avond zijn we samen met onze Duitse vriend Thomas en de 2 andere Nederlanders, die al eerder gearriveerd waren, gaan eten en bier drinken. Een laatste avondmaal want daarna zou iedereen weer een andere kant op gaan. De andere dagen in Queenstown hebben we o.a. nog  mountainbikes gehuurd en zijn langs het meer gefietst met giga huizen en kraakhelder water. Het was heerlijk weer! Verder speelden we frisbee in het park, het spel lijkt op golf maar dan met een soort basket ipv een putje. We dronken die middag koffie in het café waar Orlando Bloom de vorige dag ook zat, omdat ze de nieuwe Lord of the Rings film aan het opnemen zijn. 

De dagen erna reden we met een veel kleiner busje dan we gewend waren naar de oost-kust (Dunedin) om vervolgens de zuid-kust te ontdekken. Nadat we de steilste straat ter wereld op waren gerend reden we zuidelijk naar ‘the Catlins’. Het waait er weliswaar altijd, maar het is er prachtig groen. Het landschap is typisch Nieuw Zeelands, met ontelbaar veel schapen die grazen op de laag begroeide heuvels (het lijken wel golfbanen). We maakten verscheidene tussenstops; waaronder ‘Nuggetpoint’, zeer hoge rotsen staken uit het water en een oude vuurtoren gaf het geheel nog een beetje meer sfeer. Rond de middag waren we op een mooi strand waar een stel zeeleeuwen lagen te chillen of lekker beschut lagen in de duinen. Een mannetje wilde laten zien dat hij de baas was, en liet ons erg schrikken door hard op ons af te ‘rennen’. Overigens zijn die beesten best snel en was het goed dat we 10m afstand moesten bewaren. Na veel km’s te hebben afgelegd kwamen we laat aan in Te Anau, de toegang tot het fjorden landschap van NZ. Milford sound is een deel van de fjorden en tevens relatief goed bereikbaar. De volgende ochtend gingen we dit van dichtbij bekijken. Eigenlijk doen onze foto’s tekort omdat het zo’n ruig en puur landschap is dat moeilijk vast te leggen is omdat het zo gigantisch is. De bergen zijn ontzettend stijl afgesleten door erosie en tijdens de boot cruise zag je hoe de bergen kaars recht het water in verdwijnen. Een echte aanrader, echter zijn steenslagen niet ongewoon. Anderzijds zijn er ook ‘schattige’ zeeleeuwen, dolfijnen en zelfs pinguïns met gele wenkbrauwen te zien. Uniek dat we al deze beesten in een twee uur durende cruise hebben gezien. Gelukkig hadden we nog een dag in Te Anau en Queenstown om bij te komen van alle indrukken en te genieten van de ontspannen sfeer die hier hangt. Dinsdags verruilden we Queenstown in voor Lake Tekapo. Dit was (voor de verandering) onvoorstelbaar. Door een bepaald mineraal wat in het smeltwater zit, kleurt het meer van Lake Tekapo helemaal licht blauw/turquoise. Rond de middag kwamen we aan en waar de rest van de bus nog een lange rit te gaan hadden stapten wij lekker uit om een heerlijke middag tegemoet te gaan. Prima planning ;) We liepen mount John op waarvandaan je een prachtig uitzicht hebt over Lake Tekapo en ‘s nachts over de sterrenhemel. De sterrenhemel van Lake Tekapo staat namelijk op de werelderfgoed lijst! Door de onvervuilde atmosfeer en de hoogte (mt john=1000m, lake tekapo 700m) zijn de sterren hier schitterend. Zelf zijn we ‘s avonds ook nog even naar het meer gelopen natuurlijk. 

Omdat de weersverwachting voor de volgende dag ook perfect was besloten we een shuttle te boeken die ons naar Mt Cook zou brengen. Mt Cook is de hoogste berg van NZ (3754m). Het was wederom vroeg opstaan maar toen we de gordijnen openden zagen we een strak blauwe lucht   . De chauffeur van de shuttle vertelde op de heenweg dat er jaarlijks nog 3-5 doden vallen door de extreem snelle weersveranderingen. Ook liggen er nog 50 ongeborgen lijken.. Lekker begin.. 
De wandeling door de Hooker Valley via 2 hangbruggen gaf een schitterend uitzicht op de berg ‘himself’. De wandeling eindigde bij een meer waar een gletsjer in uitkwam, de ijsschotsen zag je nog drijven. Hierna liepen we nog naar Kea point voor een ander uitzichtpunt over witte bergen en een blauw/grijs meertje. Af en toe hoorden we grote ijs/sneeuwblokken vallen, met temperaturen van 25 graden smelt alles natuurlijk als sneeuw voor de zon..
Op de terugweg zagen we dat Mt Cook nog reflecteren in Lake Punaki, prachtig. Zelfs de chauffeur zei dat hij dit zelden zag! Verder zagen we de filmcrew van Lord of the Rings, volgens ons volgden ze ons. Diezelfde avond zijn we ook nog uit eten geweest; Hans en Minke houden het namelijk al 3 jaar lang vol met elkaar! 
In Christchurch was het nog altijd een puinhoop door de aardbeving van 22 februari, een treurig aanzien.

Momenteel vermaken we ons in Singapore en morgen nacht vertrekken we naar Kuala Lumpur. 

Hopelijk heeft iedereen leuke cadeautjes gekregen.. 

Tot over een paar weken.

7 responses so far

Nov 20 2011

foto’s – Sneeuwstormen, Peddelen en Tramping

Published by under Geen categorie

Wat doe je als het keihard regent buiten? Foto’s uploaden voor jullie thuis!

http://www.mijnalbum.nl/Album=AKPOYVGL

Groetjes ons

Mijn locatie .

No responses yet

Next »