Nov 19 2011

Sneeuwstorm, Peddelen en Tramping!

Published by under Geen categorie

Sneeuwstormen, peddelen en tramping.. 

Het is alweer meer dan 2 weken geleden dat we jullie voor het laatst op de hoogte hebben gehouden. 2 Weken; wat hebben we veel meegemaakt. Nadat we wat geisers zagen die alle kanten opspoten in Te Puia (Rotorua) kwamen we in Taupo.

De volgende ochtend ging de wekker om 5uur omdat we de Tongariro crossing (20km berg op en af) gingen ondernemen; een van ‘s werelds mooiste dagwandelingen. Het was daarom ook ontzettend fijn dat we boven een  discotheek sliepen.. We vertrokken vanuit Taupo waar het een mooie ochtend was, echter was Mt Tongariro al gehuld in een pak wolken. Onderweg naar de berg kreeg de chauffeur al een verontrustend telefoontje dat er al sneeuw lag bij het beginpunt op zo’n 1400m. Aangezien we naar 1900m zouden klimmen was het de vraag of dit allemaal wel zo verstandig was. Onze moeders hadden het sowieso afgeraden! Maar met 5 lagen zomerkleding zou het toch moeten lukken? De eerste km gingen prima, echter miezerde het al wel. De miezer veranderde in sneeuw naarmate we stegen. Via ‘the devils staircase’ naderden we de top, omdat we bij ‘the point of no return’ gewoon doorliepen.. De wind kreeg vrijspel: koud! De poncho’s werden stukgeblazen door de wind, de natigheid sijpelde door elke kledinglaag. The Red Crater en The Blue Lake waren nu bedekt met White Snow! Helaas, geen prachtige uitzichten, maar wat een avontuur. Gelukkig warmden we weer op naarmate we daalden. Binnen 5uur (normaliter 8u) sloten we de ‘dagwandeling’ al af. De volgende dagen verbleven we in National Park Village om te kunnen genieten van het vulcanische landschap. Wie Lord of the Rings kent kan het zich voorstellen. Veel bruin en zwart lava gesteente, een grauw landschap met Mount Doom (uit de film) op de achtergrond met een sneeuw bedekte top. Waanzinnig! De meeste wandelingen starten in Whakapapa, maar om daar te komen moesten we liften: de tactiek om Minke voorop te positioneren werpte haar vruchten af, de mooie blonde lokken maakte indruk want bijna elke auto stopte. Na een volle dag te hebben gewandeld (ook wel tramping of hiking genoemd) liften we weer in 2 etappes terug.   

In Wellington heeft Hans een dag op bed gelegen, een buikgriepje of verkeerd eten deed hem de das om. Wellington is de hoofdstad van NZ maar kleiner dan Auckland en Groningen. Wellington ligt in een mooie baai maar aangezien de wind hier meestal recht in waait wordt Wellington ook wel ‘Windy Wellington’ genoemd. Gelukkig was het die dag windstil en was het buiten goed vertoeven. De zon is hier extreem sterk dus als je ook maar 1 zonnestraal voelt warm je gelijk op en is het insmeren geblazen. Minke liep die dag een rondje hard om de haven en kwam op straat nog een bekende tegen uit Nederland; wat is de wereld toch klein.. 

Vanuit Wellington vertrokken we met de boot naar het Zuider Eiland. Een 3 uur durende tocht waar we richting Picton tussen een fjorden landschap door voeren. Vanuit hier reden we met de bus naar Kaiterteri, vlakbij het Abel Tasman National Park. Volgens veel mensen een van de hoogte punten. De weersvooruitzichten waren goed (ook al kan je daar hier niet echt op vertrouwen) dus we besloten een 2 daagse wandel/kajak tour te gaan doen. ‘S ochtends vroeg de tas pakken, broodjes smeren en de wandelschoenen aan. ‘Onze’ groep bleek maar uit 5 personen te bestaan. Thomas een Duitse jongen en nog een ander Nederlands stelletje van onze leeftijd. Nadat we werden afgezet door de watertaxi op een van de 5 mooiste stranden van de wereld (volgens de Lonely Planet) besloten we met z’n alle de route te lopen. Abel Tasman is prachtig, groene heuvels met extreem blauwe baaien en goudgele stranden. En nee, we overdrijven niet. We lunchten bij Cleopatra’s pool waar Thomas een duik nam in het 4 graden koude water maar waar wij het dit keer bij pootje baden hielden. Na 16km te hebben gelopen kwamen we in Bark Bay, waar we ons gehuurde tentje opzette. Een mooi kampvuur ontstaken we bij dit strand en er werden veel spellen gespeeld. De tent moest helaas in de regen worden opgeruimd (goede relatie therapie), appeltje eitje! Toen we echter in de zeekajak kropen kwam het zonnetje alweer door, lekker! We kajakten zo’n 20km terug naar Kaiterteri, maar niet voordat we langs een eilandje vol zeeleeuwen kwamen, een ondergelopen grot betraden, lunchten op een mooi strandje, langs “Apple Rock” voeren en een stuk zeilden met 4 kajaks aan elkaar!

Vanaf Abel Tasman NP zijn we langs de westkust naar Franz Josef gereisd. De westkust is schitterend, je rijdt langs stranden of afgronden en aan de andere kant liggen ‘The Southern Alps’ (een verzameling van bergen). Het zuiderlijk eiland is zo ruig en hoog doordat hier 2 landplaten elkaar omhoog stuwen (en dat doen ze op dit moment ook, pfoe). Onderweg stopten we ondermeer bij ‘The Pancake Rocks), deze stenen lijken inderdaad verdraaid veel op stapels pannenkoeken! Bij aankomst in Franz Josef was het al redelijk laat, desondanks bedachten we dat we nog wel 12km berg op en af wilden lopen! Vanaf ‘Roberts Point’ konden we de gehele gletsjer bekijken op 700m hoogte. Minke en Thomas deden hun ogen dicht om het uitzicht nog verassender te laten zijn. Toen ze hun ogen opende hoorde je alleen maar ‘wow’ en ‘oowh’. Helaas haalden 2 andere meiden die met ons meegingen de top niet, ze waren voortijdig omgekeerd. De weg ernaartoe was inderdaad zeer pittig, de meest uitdagende tot nu toe volgens ons. Bij elke stap moest je goed opletten waar en hoe je ging staan. Stenen waren veradelijk glad, maar we passeerden mooie hangbruggen met diepe afgronden en veel watervalletjes: een ‘typisch’ regenwoud. Het uitzicht was een zeer uitgestrekt gebied vol met ijs (schotsen), waar vaak grote partijen rotsen vooruit werden gestuwd. De volgende dag gingen we dit van dichtbij bekijken. Een groep van 40 mensen ging de gletsjer op, gelukkig werd de groep ingedeeld naar uithoudingsvermogen en mochten we in de eerste (van 4) groep het ijs op (dan kom je het hoogst en zie je het meest). Ook de zon scheen volop en dat terwijl het hier 240 dagen per jaar regent. Om echt op- en tussen de gletsjer te lopen is heel gaaf. De spikes onder onze schoenen gaven veel grip. Dat was ook hard nodig, want overal zaten diepe groeven en kloven in het ijs. Fijn om een gids te hebben die je door dit doolhof leidt. Daarnaast was de gids verantwoordelijk voor het onderhouden van de looproute, wat een hele klus bleek te zijn. We kropen door een hele nauwe tunnel die natuurlijk is ontstaan en nog maar een week gebruikt werd door de gidsen. Routes veranderen razendsnel doordat het ijs in de zomer hard smelt en juist in de winter ‘aangroeit’. Na een aantal km op het ijs te hebben doorgebracht werden doorgangen steeds gecompliceerder. Flink klimmen en goed opletten. Een hele belevenis! Op het eind zagen we nog een dubbele regenboog, wat waarschijnlijk zoiets als ‘geluk’ moet betekenen. Uiteindelijk weer met Thomas gegeten en lekker uitgerust. De volgende dag kwamen we pas echt tot rust, in ‘the Hot Pools’. Heerlijke warmte-baden variërend van 36-40 graden. 

Morgen vertrekken we richting Queenstown en Wanaka..

De tijd vliegt, Sinterklaas komt er alweer bijna aan. Zijn jullie allemaal wel lief geweest? Wat staat er op jullie verlanglijstje? Bij ons vrienden en familie. Dus doe een mooie strik om en stuur jezelf op naar ons.. 

Lieve groetjes Hans en Minke


Mijn locatie .

10 responses so far

Nov 03 2011

Natuurlijk Nieuw Zeeland

Published by under Geen categorie

Natuurlijk Nieuw Zeeland!

Als we onze levensvreugde in temperatuur zouden moeten uitdrukken, dan zouden we nu koken! En koken dat gebeurt hier in Rotorua bijna op elke hoek van de straat. Dit dorp heeft naast zijn inwoners geisers, kokende modderpoelen en veel andere thermische activiteit. 

We zijn nu alweer anderhalve week in het prachtige Nieuw Zeeland. We begonnen in Auckland waar we in een goed hostel op ons gemak de stad verkenden. In het Auckland Museum zagen we naast Picasso en Mondriaan de geschiedenis van de Maori cultuur. In de haven van de ‘city of sails’ zagen we extreem veel en grote zeilboten. De volgende dag gingen we voor het eerst met ‘The kiwi-experience’ (een reisorganisatie die ons de komende weken rond rijdt in NZ) mee. Op de Auckland-bridge liepen we vastgeketend naar een bungyjump-platform op 50m hoogte. Best leuk om te zien, maar het bleef bij kijken.. Verder reden we nog naar Devenport waar we een mooi uitzicht hadden over de stad en Fish&Chips aten. 

De volgende dag was helemaal dol fijn. We vertrokken uit de stad en reden richting het Noorden waar ‘The bay of Islands’ en ‘cape Reinga’ op ons stonden te wachten. De natuur is hier werkelijk onbeschrijfelijk. Zoveel variatie en alles is groen en bloeit! In Paihia aangekomen gingen we al snel met een bootje de zee op om dolfijnen te spotten bij een van de vele eilanden en baaitjes. Binnen 15 min was het raak.. Een groep van zo’n 30 dolfijnen was bij de boot. Eerst hielden ze zich nog wat rustigs maar al snel begonnen ze met elkaar te dollen en te springen. En wat is er dan fijner om er gewoon tussen de liggen snorkelen..?! We sprongen werkelijk in ons wetsuit en daarna in’t koude water om nog dichterbij te komen. De geluiden die de dolfijnen maakten waren net zoals in een film en soms was het best even schrikken als ze rakelings langs je scheerden! Soms keken ze je ook echt heel lang aan of zwommen op hun rug onder je door.. Je weet gewoon niet waar je kijken moet. Vervolgens voeren we nog naar een prachtig eilandje voor een uitzicht over de Bay of Islands. 

Wederom een vroege morgen om naar het meest noordelijke puntje van NZ te rijden. Na een regenwoud te hebben gezien samen met 2 bussen bejaarden (echt bejaard, dus niet 50 o.i.d.) reden we door naar enorme zandduinen waar we met een bodyboard vanaf gleden. Helaas verloor Hans zijn teennagel onderweg naar beneden en kwam in een beekje terecht. Wat wil je ook; een snelheid van 50km/u was geen uitzondering. Bij een strand aan de Pacific Ocean, kromp alles wat kan krimpen, door de kou.. Maar we moesten en zouden een duik nemen! Bij cape Reinga komen de ‘groene’ Abel Tasman zee en de ‘blauwe’ Pacific ocean bij elkaar wat resulteert in op elkaar botsende golven midden op zee, een bijzonder gezicht op een bijzondere plek. De busrit over 90 Mile beach kon er ook nog wel bij. 

Nadat we nog een nacht in Paihia en Auckland hadden geslapen vertrokken we in zuidelijke richting. Nouja geslapen: onze Zweedse kamergenoot omschreef de nacht alsof het een dierentuin was in de kamer. Een charmante Fransaise snurkte flink, Hans was weliswaar stil, maar Minke was weer eens de hele nacht aan het schaterlachen. 
De busrit bracht ons via slinger weggetjes naar een ruig en dichtbegroeid landschap; Hot Water Beach. Eerst wandelden we naar Cathedral Cove, een doorgang waarbij de zee het zandsteen heeft versleten. Maar waar Hot Water Beach pas echt bekent om staat is haar hete strand.. Bij laag tij kan je 4 uur lang naar ‘hot’ water graven en zo je eigen badje maken. Zo gezegd zo gedaan, met schep en al stonden we op een regenachtig strand. Al snel hadden we wat heet water gevonden en middels een heus kanaal verbonden we ons badje met een andere waarin het water echt te heet was!! Zo zaten we daar (overigens niet alleen) op het strand weg te dampen, wie verzint dat nou. 

In Waitomo gingen we een volgend natuurwonder ontdekken. Waitomo staat namelijk bekend om z’n grotten netwerk en Black water raften – ondergronds een rivier afdalen met een grote zwemband en een dik wetsuit. Aangezien er 2 ondergrondse watervallen moesten worden getrotseerd was enige oefening noodzakelijk. Vanaf een steiger een achterwaartse sprong met de zwemband rond de bips, een grappig gezicht. Door een smalle doorgang traden we de grot binnen, je moest goed oppassen dat je je hoofd niet stootte. Daarnaast stond er een sterke stroming, dus een beetje voorzichtig zijn was gewenst. De zaklamp die op de helm was bevestigd mocht zo nu en dan uit, zodat we ‘glow-worms’ konden zien. Wormen die door een een of andere chemische reactie licht geven. Een ware sterrenhemel ontpopte zich. De schachten waren soms nauw (1m) en ook torenhoog (65m), dus de poldertoren had er bijna in gepast. 

De komende nacht slapen we nog in Rotorua, waar het wel een beetje stinkt! Vandaag hebben we extra veel geluk, we hebben namelijk van een Deense jongen 2 gratis tickets gekregen voor wild water raften, dit keer bovengronds. Het is de meest extreme graad, met een 7m hoge waterval ertussen. Dus dat belooft wat!

Wanneer we ons volgende verhaal posten, weten jullie dat we dit ook weer overleefd hebben. 

Tot de volgende ‘knoop’…

DE FOTO’S zijn er ook al (inclusief ‘t wild water raften van vandaag, we hebben het overleefd)! Sweet As (zoals de Nieuw Zeelanders zouden zeggen), klik op de volgende link:  http://www.mijnalbum.nl/Album=MWPR4ROR 

 

Groetjes Hans en Minke

Mijn locatie Rotorua, Bay Of Plenty, New Zealand.

4 responses so far

Oct 25 2011

Wist je dat…

Published by under Geen categorie

Wist je dat…

* ze in de staat Queensland een ideaal systeem hebben voor vakantie? Per jaar werken krijg je 1 week betaald vakantie extra naast al je andere vrije dagen. Bijna alle oudere mensen hebben dus al wereldreizen gemaakt of in elk geval heel Europa gezien. 

* Wanneer ze in Australië een flitspaal neerzetten tenminste 3 waarschuwingsborden binnen 1 km plaatsen en daarnaast nog 10 borden met hoe hard je wel niet mag? Best handig volgens ons.. 

* Een alcohol controle om 10 uur ‘s morgens geen uitzondering is en dat dit volgens meneer de politie agent ook nog uit kan? 

* De koala niet op de lijst met bedreigde diersoorten komt te staan omdat de bouw/ontwikkeling geremd wordt? Bomen mogen anders niet meer gekapt worden en dus zou de mens maar een andere plaats moeten zoeken.

* We in Australië de meest dodelijke slangen hebben gezien? (red belly Black en Brown king)

* Ze in sommige delen van Australië met erge droogte moeten dealen en je daarom maar 3 min douchen mag! 

* Wij in onze camper wel 6432 km hebben gereden!! 

* We heel veel papegaaien hebben gezien en dat deze heeeel veel herrie maken. 

* De highway in Australië meestal een gewone 2 baans weg is! 

* Je als mijnwerker heel veel geld kan verdienen (150.000 dollar per jaar)

* Australiërs van pakkende teksten houden; bij rest area’s staan borden als ‘rest or r.i.p’..

* Minke nog steeds teleurgesteld is omdat ze niet voldoende gebruik heeft gemaakt van de chocolade supermarkt aanbieding ;) 

* Baby’s hier al met 3 maanden zwemles krijgen! 

* Je hier voor een pakje sigaretten 16 dollar betaald maar ook 6 Dollar voor een kilo appels? 

* Elke fietser hier een helm draagt met vlaggetjes erop om zodoende niet te worden aangevallen door bepaalde vogels die het gemunt hebben op mensenogen.. 

* Koala’s geluiden maken als varkens. En het leuk is om ze te zien maar het nog leuker is om ze te zien vechten of gewoon naast je wachelen. 

* Bepaalde bomen hier niet hun blaadjes verliezen maar gewoon hun schors? 
 
* Je ook in Melbourne en Byron Bay bekenden tegen het lijf kan lopen? 

* We inmiddels veilig in Nieuw Zeeland zijn aangekomen en voor de luxe een 2 persoonskamer hebben geboekt (dus zonder snurkgeluiden zoals we de afgelopen nachten hadden)

* Het dit ongeveer wel weer was en we jullie zo af en toe best wel beginnen te missen ;)

9 responses so far

Oct 21 2011

Foto’s – Sydney to Melbourne

Published by under Geen categorie

Hallo allemaal!

hierbij de foto’s, momenteel zitten we in een bibliotheek – met natuurlijk traag internet – in Torquay (ofzo) aan de Great Ocean Road. Vanmiddag zullen we onze camper inleveren (jammerdebammer) en nog 4 nachtjes in Melbourne blijven.

Klik op onderstaande link voor de foto’s!

http://www.mijnalbum.nl/Album=HQPDR6SN

No responses yet

« Prev - Next »