Oct 19 2011

Sydney to Melbourne

Published by under Geen categorie

Lieve allemaal, 

Het is alweer een tijdje geleden en wat hebben we weer veel meegemaakt! Vanaf Byron Bay zijn we afgezakt naar de zuid kust van Australië. We hebben in de afgelopen weken dus een flink stuk gereisd met onze geweldige camperbak!

We reden voornamelijk langs de kust waar we de grote lange stranden langzaam zagen veranderen in een meer rotsige kust. We sliepen en reden langs plekken waarvan de naam soms moeilijk uit te spreken is, omdat het oorspronkelijk Aboriginal plaatsjes zijn (Woolgoolga, Nambucca Heads, Tuncurry, etc.). In Port Macquarie gingen we op bezoek in het koala ziekenhuis, erg schattig om deze echte Australische dieren gevoerd zien worden, en vooral te zien.. Slapen! Onze chill dag zou zijn in Nelson Bay alleen regende het pijpenstelen toen we aankwamen! Gelukkig waren de weergoden met ons zodat we de volgende dag in een heerlijk zonnetje naar verschillende look outs zijn gelopen en ‘s middags zelfs nog op het strand hebben gelegen. Het water was wel wat aan de frisse kant (17gr) maar onder het motto ‘nu we er toch zijn’ (dat we overigens heel vaak zeggen) trotseerden we de kou en genoten van de frisse duik. 

De volgende dag stond Sydney alweer op het programma. Het was echt ideaal dat we onze camper bij Dianne van de Velde konden parkeren. Zij past voor een tijd op haar neefje en nichtje die hier wonen. Vanaf de wijk Mossman konden we elke dag heel fijn de Ferry pakken naar de city center. Ideaal! Bovenal omdat we vanaf de Ferry een schitterend uitzicht op de stad hadden, waarbij veel zeilbootjes moesten worden omzeild. Uiteindelijk zijn we 3 dagen in Sydney geweest en hebben ongelofelijk veel gezien. ‘T begon natuurlijk bij het opera house en The Harbour Bridge maar ook het Olympisch park, de wijk Manly, het strand van Bondi (waar The Body-Perfect het enige levensdoel lijkt te zijn) en Kings Cross, waar we in het Heineken Rugby House de wedstrijd NZ – Argentinië keken, en voor $7,- een biertje kochten. In ‘The Rocks’ proefden we een Japanse pannenkoek en in Oxfordstreet, Bananenbrood samen met Dianne. Erg gezellig om een oud-klasgenoot van Hans overzee te ontmoeten. Hans overwon z’n hoogtevrees ook nog door bovenop de Sydney tower te gaan, vanaf hier had je een magnifiek uitzicht over de stad die 4,5 miljoen inwoners telt! Ook waren we weer erg gelukkig met dieren spotten want vanaf Bondi Beach zagen we heel lang walvissen bij de kust en tijdens een hike in Manly nog een kleine slang.. De laatste avond in Sydney zijn we nog naar de noodle night market geweest waar ze in het park tientallen eet tentjes hadden ingericht en we veel verschillende dingen hebben geprobeerd zoals inktvis ringen, Japanse Okonomiaki en natuurlijk noodles; heerlijk.

Ten westen van Sydney liggen de Blue Mountains, een hoogvlakte verscheurd door erosie, wat nu een mooi ruig en groen landschap is. Op het ‘verlanglijstje’ van Minke ontbrak voor de resterende dagen nog de confrontatie met ‘The Brown King': een van de dodelijkste slangen van Australië. En ja die dag tijdens een wandeling met steile afgronden was het zover..Waarschijnlijk schrok de slang net zo van Minke als andersom, waardoor deze een soort aanvallende beweging voorwaarts maakte wat tot gevolg had dat Minke omhoogwaartse bewegingen maakte en vervolgens verstijft achter Hans bleef staan. Het ‘enige’ wat Hans kon uitbrengen was: ‘mag ik de camera even?’, gevoelig als wel meelevend.. ?!

Bij het vertrek uit de Blue Mountains begon het te regenen en was er van uitzicht geen sprake meer (fijn dat we dit voor waren). Gelukkig had Minke deze ochtend een keer niet zoveel gedronken want om 10uur in de ochtend mocht ze een alcoholtest doen. 
Een aantal uur later naderden we weer de oostkust van Australië. Het extreem helder blauwe water deed ons menigmaal versteld staan. De bochtige wegen door het heuvelige landschap, brachten ons uiteindelijk in de staat Victoria (redelijk dicht bij Melbourne), maar niet voordat ook Hans een alcoholtest had ondergaan.

In Victoria zagen we voornamelijk.. bos. Totdat we weer de kust bereikte en uitkwamen in Mallacoota, zo groot als Espel maar toch net even anders. Een heerlijk felle zon, een fraai uitzicht met voor de kust grote witte zandbanken met wat groene plantjes en grote pelikanen die zich niet van de wijs lieten brengen door onze verwoede pogingen ze in beweging te brengen. 

Afgezien van de koala’s in de eucalyptus bomen begon het landschap Europees aan te doen. Geplooide akkers met veel koetjes en schaapjes. In Port Welshpool sliepen we bij 2 ‘grey nomads’, erg aardige mensen die weliswaar de plank mis sloegen toen ze Minke een zelf gebreide sjaal cadeau deden (foto’s zullen spoedig worden getoond). 

Steeds dichter naderen we Melbourne. Net onder deze metropool ligt een klein eilandje (Phillip Island) waar pinguïns in de avond een ‘parade’ naar hun nesten lopen om het kroos te voeren. Die beesten waggelen ontzettend! 

Voordat we de camper in Melbourne weer gaan inleveren, hebben we The Great Ocean Road gereden. Na 7 weken mooie kust te hebben gezien verwacht je niet dat iets je nog kan verbazen. Toch stonden we versteld van de schitterende route vlak langs de zee, met veel kronkels en een woeste azuur blauwe zee. Ook de onverwachtse temperatuur van zo’n 27 graden maakte dit een groots afsluiter.

Australië was indrukwekkend! Met zijn ongekende dierenwereld, grootse landschappen, prachtige klimaat en ontspannen mensen.. Een waar plezier om mee te mogen maken.

Met nog een paar dagen Melbourne voor de boeg vliegen we dinsdag 25 okt richting nieuw Zeeland (althans als onze vliegtuig maatschappij dan niet meer staakt .. :p ). Op naar een volgende avontuur!!

Mijn locatie .

4 responses so far

Oct 09 2011

Foto’s

Published by under Geen categorie

Het heeft even geduurd… en inmiddels zitten we alweer in Sydney maar hier de foto’s als je op de volgende link klikt:

http://www.mijnalbum.nl/Album=WZJFPHR3

De foto’s zijn tot Sydney.. meer verhalen volgen!

Lieve groetjes ons

Mijn locatie .

One response so far

Oct 05 2011

Weer eens wat anders..

Published by under Geen categorie

Daar zijn we weer!! Met in deze editie alles over hoe je (niet) moet surfen, hoe je geen koala’s kan vinden, hoe een eiland met zand eruit ziet en hoe je wel verwend kan worden!

Allereerst zijn we stijlvol ten onder gegaan tijdens onze eerste surfles in 1770. Een mooi plaatsje aan de kust dat captain Cook in 1770 ook vond en hier voor het eerst voet aan land zette. We waren niet de enige die op het briljante plan waren gekomen om te gaan surfen, door de schoolvakantie moesten we de golven slechts met 33 andere cursisten delen. Toch lukte het ons beide prima (Hans kon een beetje bij Minke afkijken) en bereikten we OP ons surfboard het strand. 

De volgende dag verruilde we dit strand voor nog meer zand op Fraser Island. Dit zand eiland heeft aan de oostkust een 125 km lang strand waar strenge verkeersregels gelden. We moesten ook flink doorrijden in de 4×4 (en dus oppassen voor flitsers en vliegtuigen, ja serieus!) om alles in 1 dag te kunnen zien. Na het mooie scheepswrak reden we door naar de champagne Pools waar Hans een verkoelende dompel nam in een met rots afgebakend bad waar de golfen aan de andere kant flink tegen aan beukten. Daarna naar Indian Head waar captain Cook een aboriginal spotte maar wij vooral walvissen zagen. De ene sprong uit het water om te plonzen, anderen waren lekker aan het uitrusten direct onder ‘onze’ rots. Het was schitterend! Na een lunch met wijn en bier verwijderde Minke nog even deskundig een hout splinter uit Hans z’n voet. ‘S middags zwommen we in Eli Creek en Lake McKenzie, helder blauw water met wederom poeder wit zand. De dag was weer eens voorbij voordat we dit konden beseffen. 

In een nationaal park waren we uitgenodigd door 2 Aussies om bij hun te komen logeren aan de Sunshine Coast. Helemaal niet zo’n slecht idee, bleek achteraf. Frank & Lynne Short verwenden ons ten top, waren heel gastvrij en lieten ons van alles zien. Wederom liep een poging koala’s spotten in de soep (Frank had ons meegenomen naar Noosa- het Monaco van Australië), maar de pret was er niet minder om. Een prachtig plaatsje met mooie natuur, grote huizen/speedboten en de zon die altijd schijnt! Het afscheid nemen was best lastig omdat we zulke leuke dagen hadden gehad, maar Brisbane stond alweer op ons te wachten.

In Brisbane kwamen we aan met de ferry, want we hadden geen zin om €50 te betalen voor 3 uurtjes parkeren. En om de stad vanaf het water te bekijken is eigenlijk schitterend. We maakten een wandeling uit de Lonely Planet om alle high lights te zien.. Daarna reden we snel weer door, weg uit de drukte van de stad, op naar Tamborine. Op deze flinke heuvel verbleven we bij Marti de Bruyn en zijn gezin. Het was erg interessant om te zien hoe een polder boer hier zijn leven heeft opgebouwd. Op mount tamborine beleefden we ook de eerste regen sinds 3 weken, dat was even schrikken. Gelukkig was er een Nederlands cafeetje waar we ons in het Nederlandse weer tegoed konden doen aan een kroket en poffertjes ;) 

De volgende dag in Surfers Paradise zagen we amper surfers maar wel weer het zonnetje. Surfers Paradise is het meest toeristische plekje van de Gold Coast. Het is er bomvol en de hoge flats torenen boven de kustlijn uit. Het is echt apart om te zien dat zoveel mensen zo graag op elkaars lip willen zitten en dat zelfs wanneer in de middag door toedoen van de hoge flats, het strand in schaduw gehuld wordt. We moeten echter wel toegeven dat het heerlijk vertoeven was op dit prachtige strand, met hoge golven, dj op de achtergrond en lekker mensen kijken.  Aan het einde van de middag namen we zelf ook nog even een duik in Coolangetta, iets ten zuiden van SP. 

Over onze mislukte klim naar de top van Mount Warning willen we het liever niet hebben.. Want we zijn er weg geregend :p

In Byron Bay hebben we de eerste dag veel gezien; ‘s ochtends op een lokale markt waar vooral Minke lekker kon ‘neuzen’ (=winkelen zonder geld uit te geven). In de middag zijn we vanaf de camping even buiten Byron Bay naar de vuurtoren gelopen. Vanaf de rots zagen we nog een groep dolfijnen en op het meest Oostelijke puntje van australië klapten de golven flink tegen de rotsen. De volgende dag klaarde het weer gelukkig goed op en gingen we los. Het surfen was zwaar door de machtige golven en krachtige stroming maar het was fantastisch! Na een paar uur in het water voelden we onze spieren al goed. En toen kwam het toeval nog even om de hoek kijken; een surfklasje met lompe blauwe boarden kwam aangelopen met warempel Jack Bijsterveldt uit de polder! ‘S avonds zijn we met hem en nog een Nederlandse backpacker lekker in de stad wezen eten en daarna nog een goed biertje gepakt.. Minke reed Hans ‘s avonds veilig naar huis ;) 

To be continued….

Mijn locatie .

5 responses so far

Sep 24 2011

De grote test

Published by under Geen categorie

De grote test!      Ja lieve mensen, jullie zullen wel denken wat voor een test? Nee geen relatie test zoals vele van jullie misschien denken (alhoewel…) Deze test gaat over 2 dagen hiken, we hebben onze wandelschoenen uitgetest. Maar eerst terug naar waar we geëindigd zijn; Magnetic Island. Het zonnetje scheen wederom  heerlijk en na de overtocht met de Ferry besloten we eerst een mooie wandeling te maken van baai naar baai. Onderweg waren we druk met koala’s zoeken want Magnetic Island staat bekend om z’n vele wilde koala’s (hè (schoon) heit). Helaas voor ons waren de koala’s die dag verstoppertje aan het spelen. De middag op het strand en de vele wallabies maakte de dag dat we toch nog deze dieren konden afstrepen van ons lijstje. De dag erna besloten we naar Airlie beach te rijden, de gateway naar de whitsundays. Onze camper doet het trouwens prima en we redden het nog steeds goed met elkaar op die kleine vierkante meters ;) Waar we ons de eerste dag in Airlie beach hadden voorgenomen rustig te orienteren op een zeiltripje liep dit even wat soepeler en sneller dan dat we ons voormogelijk konden houden. Om half 11 begon het informatie inwinnen en luttele momenten later (half 2) voeren we al met een kleine catamaran op zee, 2 crew en 11 passagiers allemaal Europees maar zeer divers. Dit overigens tegen een fijne last minute prijs. Het weer was werkelijk fantastisch en de eerste middag voeren we gelijk flink door want captain Duncan wilde de volgende morgen voor de massa op White Heaven Beach aankomen. En White Heaven Beach doet zijn naam eer aan; het duidelijkste zijn de foto’s -wit strand, helder water omgeven door felgroene begroeiing en het zonnetje dat heerlijk je huid verwarmd (en dat al om half 8 ‘s ochtends) GENIETEN!! Na 3,5 uur op het strand te hadden doorgebracht gingen we terug naar de boot om vervolgens even te zeilen en daarna te gaan snorkelen bij het koraal. Alles stond die dag in het teken van de ‘optimale ervaring’ want als je het koud had was er een hot tub op het dek of kon je het koraal bekijken vanuit een doorzichtige kajak! Ook kon je stand up boarden (een surfplank waarop je staat en met 1 peddel peddelt). Het was echt perfect. De volgende ochtend konden we nogmaals snorkelen waarna we weer terug zeilden richting haven (boehoe) maar er stond nog iets speciaals te wachten. Waar we op de heenweg al dolfijnen hadden gezien van ver weg, toonde zich nu een walvis zo’n 300 m van de boot! Een slag met z’n vin op’t water gaf een flinke plons waarna de walvis weer lekker onder dook… ‘s avonds hebben nog we met 2 Ierse meiden in een pub  naar de wk rugby wedstrijd Australië vs Ierland gekeken, waarna we helemaal uitgeput waren en heerlijk konden na dromen over deze geweldige ervaring. De volgende dag verlieten we Airlie beach en reden we naar Eungella National Park. Een fraai landschap een valei met aan beide kanten bergen, totdat we zelf tegen een berg aanreden. De klim met hellingen van 10-15% deed ons busje even op de proef stellen. Boven hadden we natuurlijk een schitterend uitzicht en maakten we nog een wandeling. We sloten de dag af in Eton, niks meer dan een klein dorp maar waar wij wel mooi voor niks en helemaal alleen op een rest area de nacht konden doorbrengen (oké soms ook wel een beetje spannend). De volgende dag de hele dag gereden, echte outback. Kilometers lange rechte wegen, uitgedroogde grasvelden waar soms een koe of paard nog het laatste groen probeerde te vinden. Het landschap waar veel mijnen te vinden zijn werd langzaam wat landelijker en graanvelden reikten zover je kon kijken. Tegen de avond kwamen we aan in Carnarvon National park waar de lange unsealed road niet echt top was voor onze banden. Al snel zagen we een paar kangaroes, dit is best bijzonder want de meeste touristen zien ze alleen maar dood langs de kant van de weg of in een dierentuin. De volgende ochtend begon met veel geluk want door een 2 weekse schoolvakantie was de 10 dollar camping al meer dan 4weken van te voren volgeboekt. Toch besloten we nog even lief te vragen of er toch niet een plekje vrij was en ja hoor.. Er was net iemand onverwachts betrokken – lucky us! Daarna begonnen we aan de grote hike door de kloof. Verschillende keren moesten we de rivier oversteken waarna alles steeds wat smaller werd. Ondertussen konden we verschillende zij paden nemen naar andere kloven, aboriginal tekeningen of een amfitheater (ronde ruimte tussen de rotsen met mos begroeid). Bij dat laatste zagen we nog een dikke dikke bruine slang want ons weer even deed beseffen dat we in Australië liepen en niet in het Kuinre bos ;) Na wel 20 km in de benen (heuvel op en af en dat bij 31 graden) genoten we op de camping van een koude douche, de kangaroes die echt om ons heen sprongen en een rood wijntje! De volgende ochtend zijn we zelfs naar de top van Carnarvon Gorge (kloof) gelopen wat lekker steil was en we onze benen weer lekker trainden. Na dit geweldige uitzicht en 15 km verder settelden we ons in de auto om weer richting kust te trekken…In de komende dagen willen we wat surflessen nemen en zien we het wel! Hopelijk gaat daar ook alles goed met jullie en laat de ‘echte’ herfst nog even op zich wachten. Lieve groetjes van ons, Hans en Minke

P.’s foto’s op www.mijnalbum.nl/album=LRAUDTAE

Mijn locatie .

4 responses so far

« Prev - Next »